مسؤولیت‌های‌ ارایه‌کنندگان‌ کمک‌های‌ اولیه‌ به‌طور مشخص‌ تعیین‌ شده‌ است‌. 

این‌ موارد عبارتند از:
ارزیابی‌ سریع‌ و بی‌خطر یک‌ وضعیت‌ اورژانس‌ و فراخوانی‌ کمک‌های‌ مناسب‌
محافظت‌ از مصدومان‌ و سایر افراد حاضر در صحنه‌ در برابر خطرها
شناسایی‌ آسیب‌ یا نوع‌ بیماری‌ مصدوم‌ در حد امکان‌
ارایه‌ درمان‌ به‌ موقع‌ و مناسب‌ به‌ هر کدام‌ از مصدومان‌ (درمان‌ وضعیت‌های‌ بسیار خطرناک‌ اولویت‌ دارد).
فراهم‌ کردن‌ شرایط‌ انتقال‌ مصدوم‌ به‌ بیمارستان‌، نزد یک‌ پزشک‌ یا منزل‌ وی‌ (بسته‌ به‌ ضرورت‌)
در صورت‌ نیاز به‌ کمک‌های‌ پزشکی‌، باقی‌ ماندن‌ در کنار مصدوم‌ تا زمانی‌ که‌ امکان‌ ارایه‌ مراقبت‌های‌ بیشتر فراهم‌ شود.  

گزارش‌ کردن‌ مشاهدت‌ خود به‌ افرادی‌ که‌ مراقبت‌ از مصدوم‌ را به‌ عهده‌ می‌گیرند و در صورت‌ نیاز، ارایه‌ کمک‌های‌ بیشتر
پیشگیری‌ از انتقال‌ متقاطع‌ عفونت‌ بین‌ خود و مصدوم‌ در حد امکان .
 
وضعیت‌ را ارزیابی‌ کنید در مورد واقعه‌ از مصدوم‌ یا ناظران‌ سؤال‌ کنید. سعی‌ کنید آسیب‌های‌ وی‌ را شناسایی‌ کنید و ابتدا موارد ضروری‌ را درمان‌ کنید. مصدوم‌ را تا زمانی‌ که‌ کاملاً ضروری‌ نباشد، حرکت‌ ندهید.

اصل‌ طلایی‌ و اولیه‌ آن‌ است‌ که‌ «اول‌ سعی‌ کنید ضرر نرسانید». باید از درمانی‌ استفاده‌ کنید که‌ به‌ احتمال‌ قوی‌ برای‌ مصدوم‌ مفید واقع‌ می‌شود و نباید فقط‌ از جهت‌ اینکه‌ کاری‌ انجام‌ داده‌ باشید، درمانی‌ را به‌ کار ببرید که‌ در مورد کارایی‌ آن‌ اطمینان‌ ندارید. اصل‌ «انسان‌ نیکوکار»، از افرادی‌ که‌ در وضعیت‌ اورژانس‌ برای‌ کمک‌ به‌ دیگران‌ پا به‌ صحنه‌ می‌گذارند، حمایت‌ می‌کند ولی‌ از افرادی‌ که‌ حد و مرزهای‌ پیشرفته‌ شده‌ را زیر پا می‌گذارند، پشتیبانی‌ نمی‌کند. اگر خونسردی‌ خود را حفظ‌ کنید و از راهکارهای‌ مشخص‌ شده‌ در این‌ کتاب‌ پیروی‌ کنید، نیازی‌ به‌ نگرانی‌ درباره‌ عواقب‌ قانونی‌ نخواهید داشت‌.

علم‌ کمک‌های‌ اولیه‌، سختگیر نیست‌ و خطاهای‌ انسانی‌ را می‌پذیرد. حتی‌ با درمان‌ مناسب‌ و سخت‌ترین‌ کوشش‌های‌ شما، امکان‌ دارد مصدوم‌ در حد انتظار پاسخ‌ ندهد. بعضی‌ وضعیت‌ها حتی‌ با بهترین‌ مراقبت‌ پزشکی‌، به‌ ناچار به‌ مرگ‌ منتهی‌ می‌شوند. اگر در حد توان‌ تلاش‌ کنید، وجدان‌ شما آسوده‌ خواهد بود.

یادگیری‌ کمک‌های‌ اولیه‌ از یک‌ کتاب‌ راهنما یا یک‌ دوره‌ آموزشی‌، با آنچه‌ در واقعیت‌ اتفاق‌ می‌افتد کاملاً مشابه‌ نیست‌. اکثر ما در برخورد با «موارد حقیقی‌» دچار نگرانی‌ می‌شویم‌. با مقابله‌ کردن‌ با این‌ نوع‌ احساسات‌، بهتر قادر به‌ برخورد با موارد غیرمنتظره‌ خواهیم‌ بود.