http://www.zol.ir وبگاه یک معلم fa RSS Generated by BlogSky.com http://www.zol.ir/1390/10/29/post-264/ <p align="justify">توصیه های یک پروفسور چینی متحیر کننده است. توصیه های بسیار خوبی هستند .<br />چند دقیقه صرف مطالعه آن بکنید هرگز تصور نمی کنید که ممکن است زندگی یک نفر بستگی به شما داشته باشد.&nbsp;</p><p>&nbsp;</p><p></p> <p align="justify"> <span style="font-weight: bold;"><span style="font-family: tahoma;"><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><br /></span></span></span>پدر من بر اثر سکته فلج شد و سپس مرد.<br />کاش من چیزی در باره این نوع کمک های اولیه می دانستم .<br />هنگامی که حمله صورت می گیرد مویرگها به تدریج در مغز پاره می شوند.<br />هنگامی که سکته اتفاق می افتد، آرامش خود را حفظ کنید.<br />مهم نیست قربانی کجاست . او را حرکت ندهید چون مویرگهایش پاره خواهند شد.<br />برای جلوگیری از سقوط قربانی ، کمکش کنید تا بنشیند.<br /><br />1- سوزن یا سنجاق را روی آتش استریل کنید بعد با آن سر هر 10 انگشت مریض را خراش دهید.<br />2- این طب سوزنی نیست فقط یک خراش یک میلی متری است روی سر انگشتان.<br />3- خراش بدهید تا خون خارج شود.<br />4- اگر خون خارج نشد، با انگشت خودتان سر انگشت مریض را فشار دهید.<br />5- وقتی از هر 10 انگشت خون خارج شد چند دقیقه صبر کنید تا بیمار هشیاری خود را باز یابد.<br />6- اگر دهان قربانی کج شد لاله گوشهایش را آنقدر بکشید تا سرخ شوند.<br />7- بعد هر لاله گوش را دو بار بخراشید تا از هر کدام دو قطره خون خارج شود.<br />بعد از چند دقیقه قربانی باید هشیاری خود را بدست بیاورد.<br />منتظر بمانید تا بیمار دوباره وضعیت طبیعی خود را بدون هر گونه علامت<br />غیر عادی به دست بیاورد. سپس او را به بیمارستان برسانید.<br />حرکت سریع آمبولانس در راه بیمارستان و افتادن در دست اندازها با عث پارگی مویرگها می شود.<br />من در باره نجات زندگی با حجامت از یک دکتر سنتی چینی به نام &quot;ها بو تینگ&quot; که در سون جیوک زندگی می کند آموختم.<br />به علاوه من در این زمینه تجربه عملی دارم.<br />پس می توانم بگویم که این روش صد در صد موثر است.<br />در سال 1979 من در کالج &quot;فور گاپ &quot; در &quot; تای چونگ&quot; تدریس می کردم. یک روز بعد از ظهر مشغول تدریس بودم که ناگهان یک معلم دیگر نفس نفس زنان وارد کلاس شد و گفت : &quot; خانم لیو عجله کن بیا ، سوپروایزر ما سکته کرده است.&quot; من فورا به طبقه سوم رفتم و دیدم آقای &quot;چن فو تی ین&quot; سوپروایزر ما همه علائم سکته را دارد: رنگ پریدگی، اختلال در تکلم و کج شدن دهان.فوراً ا ز یکی از دانشجویان خواستم تا از داروخانه بیرون مدرسه یک سرنگ بخرد تا با آن سر انگشتان آقای چن را خراش بدهم. وقتی ازهمه ده انگشتش قطرات خون ( اندازه یک نخود) خارج شد، رنگ به چهره آقای چن و روح به چشمانش بازگشت . ولی دهانش هنوز کج مانده بود. پس گوشهایش را کشیدم تا پر از خون شدند وقتی کاملا سرخ شدند، لاله گوش راستش را دو بارخراش دادم تا دو قطره خون خارج شود. وقتی از هرلاله گوشش دو قطره خون خارج شد ، یک معجزه رخ داد.در عرض 3-5 دقیقه شکل دهانش به حالت طبیعی خود برگشت و تکلمش هم روان و واضح شد. او را گذاشتیم تا یک مدت استراحت کند و یک فنجان چای داغ هم دادیم بعد کمکش کردیم تا از پله ها پایین برود. او را به بیمارستان &quot;ویوا&quot; رساندیم. یک شب در بیمارستان بستری شد و روز بعد برای تدریس به مدرسه بازگشت . همه چیز به حالت نرمال در آمد. به طور معمول قربانیان سکته از پارگی جبران ناپذیر مویرگها در راه بیمارستان رنج می برند. در نتیجه این گونه بیماران هرگز بهبود نمی یابند . بنابراین ، سکته دومین علت مرگ است. اگر کسی خوش شانس باشد،<br />زنده می ماند ولی ممکن است تا آخر عمر فلج بماند. این اتفاق وحشتناکی است که در زندگی می تواند رخ دهد.&nbsp;</p><p align="justify"></p> Thu, 19 Jan 2012 01:40:15 GMT http://www.zol.ir/Comments.bs?PostID=264 محمدهادی میرزائی http://www.zol.ir/1390/10/29/post-264/ http://www.zol.ir/1389/05/29/post-99/ <p align="absmiddle">‌ کودکان‌ کم‌ سن‌ و سال‌ بسیار زیرک‌ هستند و هر گونه‌ تردید و دودلی‌ شما را به‌ سرعت‌ درک‌ می‌کنند. اعتماد کودک‌ آسیب‌دیده‌ یا بیمار را از طریق‌ گفتگوی‌ ابتدایی‌ با فرد مورد اعتماد وی‌ (در صورت‌ امکان‌ یکی‌ از والدین‌) جلب‌ کنید. در صورتی‌ که‌ پدر یا مادر کودک‌، شما را بپذیرند و متقاعد شوند که‌ کمک‌ شما مؤثر واقع‌ خواهد شد، این‌ حس‌ اعتماد به‌ کودک‌ منتقل‌ می‌شود. همیشه‌ در مورد روند کار و آنچه‌ قصد دارید انجام‌ دهید، با جملاتی‌ ساده‌ به‌ کودک‌ توضیح‌ بدهید؛ از بالای‌ سر کودک‌ با او صحبت‌ نکنید. نباید کودک‌ را از مادر، پدر یا سایر افراد مورد اعتماد وی‌ جدا کنید.</p><p style="text-align: right;"><br /></p><p style="text-align: center;"><img src="http://s1.picofile.com/zanjan/Pictures/being_a_first_aider-int7.jpg" style="width: 294px; height: 258px;" /></p><p style="text-align: right;">در ارایه‌ کمک‌های‌ اولیه‌ به‌ یک‌ کودک‌ سعی‌ کنید که‌ کودک‌ ضمن‌ درمان‌ شما، احساس‌ آرامش‌ و اطمینان‌ کند. همیشه‌ بدون‌ توجه‌ به‌ اینکه‌ سن‌ کودک‌ چقدر است‌، در مورد آنچه‌ انجام‌ می‌دهید به‌ وی‌ توضیح‌ دهید.</p> Fri, 20 Aug 2010 03:36:05 GMT http://www.zol.ir/Comments.bs?PostID=99 محمدهادی میرزائی http://www.zol.ir/1389/05/29/post-99/ http://www.zol.ir/1389/05/29/post-98/ <p>رساندن خبر فوت به خویشاوندان مرحوم معمولاً از وظایف‌ پلیس‌ یا پزشک‌ مربوطه‌ است‌.</p><p> با این‌ وجود، مناسب‌ است‌ که‌ شما به‌ خویشاوندان‌ و دوستان‌ فرد بگویید که‌ وی‌ مصدوم‌ یا بیمار شده‌ است‌. </p><p> همیشه‌ مطمئن‌ شوید که‌ اولین‌ شخص‌ طرف‌ گفتگو با شما، همان‌ شخص‌ مناسب‌ و مرتبط‌ با حادثه‌ است‌.</p><p> سپس‌، در حد توان‌ ساده‌ و صادقانه‌، به‌ توضیح‌ ماجرا بپردازید و در صورت‌ لزوم‌، محلی‌ را که‌ مصدوم‌ به‌ آنجا منتقل‌ شده‌ هم‌ ذکر کنید.</p><p> مبهم‌ یا اغراق‌آمیز سخن‌ نگویید چون‌ این‌ کار می‌تواند دلواپسی‌ بی‌مورد ایجاد کند.</p><p> بهتر است‌ به‌ جای‌ دادن‌ اطلاعات‌ گمراه‌کننده‌ به‌ فرد در مورد یک‌ آسیب‌ یا بیماری‌، اظهار بی‌اطلاعی‌ کنید.</p> Fri, 20 Aug 2010 03:34:17 GMT http://www.zol.ir/Comments.bs?PostID=98 محمدهادی میرزائی http://www.zol.ir/1389/05/29/post-98/ http://www.zol.ir/1389/05/29/post-97/ <p>در طول‌ زمان‌ معاینه‌ و درمان‌ مصدوم‌، با وی‌ صحبت‌ کنید. <br /> به‌ وی‌ توضیح‌ بدهید که‌ قصد دارید چه‌ کاری‌ انجام‌ دهید. <br /> سعی‌ کنید با دادن‌ پاسخ‌های‌ صادقانه‌ به‌ سؤالات‌ بیمار، تا جایی‌ که‌ می‌توانید از ترس‌ وی‌ کم‌ کنید. در صورتی‌ که‌ پاسخ‌ سؤالی‌ را نمی‌دانید، این‌ مطلب‌ را به‌ بیمار بگویید. <br /> حتی‌ پس‌ از پایان‌ درمان‌، باز هم‌ اطمینان‌ بخشیدن‌ به‌ بیمار را ادامه‌ بدهید. همچنین‌ در مورد خویشاوندان‌ نزدیک‌ مصدوم‌ یا هر شخص‌ دیگری‌ که‌ باید از این‌ حادثه‌ مطلع‌ شود، سؤال‌ کنید. از مصدوم‌ بپرسید که‌ آیا لازم‌ است‌ مسؤولیت‌هایی‌ را که‌ بر عهده‌ وی‌ بوده‌ (مثلاً رفتن‌ به‌ مدرسه‌ به‌ دنبال‌ فرزندش‌) انجام‌ دهید. <br /> فردی‌ را که‌ مطمئن‌ هستید در حال‌ مرگ‌ و یا شدیداً بدحال‌ یا آسیب‌دیده‌ است‌، رها نکنید. به‌ گفتگو با مصدوم‌ ادامه‌ بدهید و دست‌ وی‌ را بگیرید؛ هرگز اجازه‌ ندهید که‌ فرد احساس‌ تنهایی‌ کند.</p> Fri, 20 Aug 2010 03:32:34 GMT http://www.zol.ir/Comments.bs?PostID=97 محمدهادی میرزائی http://www.zol.ir/1389/05/29/post-97/ http://www.zol.ir/1389/05/29/post-96/ <p>هر مصدومی‌ باید احساس‌ امنیت‌ داشته‌ باشد و بداند که‌ فرد کارآزموده‌ای‌ از وی‌ مراقبت‌ می‌کند.</p><p> با رعایت‌ نکات‌ زیر، می‌توانید جوی‌ از اطمینان‌ و اعتماد به‌ وجود آورید: </p><p> هم‌ واکنش‌های‌ خود و هم‌ مشکل‌ ایجاد شده‌ برای‌ مصدوم‌ را کنترل‌ کنید. <br /> خونسرد و منطقی‌ عمل‌ کنید. <br /> خوش‌ رفتار ولی‌ قاطع‌ باشید. <br /> با مهربانی‌ اما هدف‌دار و صریح‌ با مصدوم‌ صحبت‌ کنید.</p> Fri, 20 Aug 2010 03:31:43 GMT http://www.zol.ir/Comments.bs?PostID=96 محمدهادی میرزائی http://www.zol.ir/1389/05/29/post-96/