سالهای میانی
در سال 1884میلادی، تسلا به ایالات متحده آمریکا رفت تا شغلی را در شرکت ادیسون در شهر نیویورک بپذیرد. او با 4 سنت)، یک کتاب شعر و یک توصیه نامه (از طرف چارلز بتچلور، مدیر او در کار سابقش) به آمریکا رسید.


استخدام اولیه
تسلا برای توماس ادیسون کار کرد و برای ارتقای ژنراتورهای DC ادیسون مبلغ 50000 دلار به تسلا پیشنهاد داده شد. تسلا حدود یک سال برای طراحی جدید آنها کار کرد و وقتی که راجع به پنجاه هزار دلار از ادیسون سوال کرد، او پاسخ داد، تسلا، تو شوخی ما آمریکاییها را نمی‌فهمی. این عمل باعث شد که تسلا استعفا داده و مدتی بعد در سال 1886میلادی، تسلا شرکت خودش را تأسیس کند، روشنایی الکتریکی و تولید صنعتی تسلا. سرمایه گذاران مالی اولیه با تسلا بر سر طرح وی برای یک موتور جریان متناوب مخالفت کردند و در نهایت او را از مسئولیتهایش در شرکت عزل کردند.

مقدمه !!

نیکولا تسلا (10 جولای ، 1856 - 7 ژانویه ، 1943) یک فیزیکدان ، مخترع و مهندس برق صربی - آمریکایی بود.

مشهورترین کوشش تسلا ارائه تئوری الکتریسیته جریان متناوب چند فاز بود که او در ساخت اولین موتور القایی در سال 1882میلادی بکار برد و نیز توسعه طراحی تعداد زیادی از دیگر ماشینهای الکتریکی و فنآوریهای مرتبط.
تئوری او و بسیاری از اختراعات ثبت شده او زیر بنای سیستم توان الکتریکی پیشرفته کنونی را پایه گذاری کردند.
تسلا همچنین برای اختراع سیم پیچ تسلا و توربین بدون تیغه (که بر اساس اصول روان روی مایعات و اثر لایه مرزی کار می‌کند) مورد توجه قرار گرفته است.

مجله Life در یک شماره اختصاصی که یک بار چاپ مجدد شد، تسلا را در بین صد نفر از مهمترین افراد هزاره گذشته شمرد. او رتبه 57 را در این بین کسب کرد و در موردش گفته شده بود یکی از دور اندیشترین مخترعین عصر الکتریکی. آنها بیان می‌کنند که کار او بر روی میدان دوار مغناطیسی و جریانهای متناوب به برقدار کردن جهان کمک کرد.

تسلا، واحد SI اندازه گیری چگالی شار مغناطیسی یا القای مغناطیسی (که عموماً به عنوان میدان مغناطیسی B شناخته می‌شود)، به افتخار او نام گذاری شده است (در Conférence Générale des Poids et Mesures ، پاریس ، 1960میلادی).

سالهای اولیه
تسلا در دهم ژولای 1856 در سمیلجان در نزدیکی گوسپیک ، لیکا به دنیا آمد. پدرش ، پدر روحانی میلوتین تسلا، در مرکز صرب ارتودکس کارلوچی یک کشیش بود. مادرش ، دوکا ماندیک تجهیزات صنایع خانگی درست می‌کرد. تسلا یکی از پنج فرزند این خانواده بود. او یک برادر و سه خواهر داشت. تسلا در کارلواک (اتریش -مجارستان) به مدرسه رفت و سپس مهندسی برق را در پلی تکنیک اتریش در گراز در سال 1875میلادی به پایان رساند. در این هنگام او به مطالعه کاربردهای جریان متناوب پرداخت.

در سال 1881میلادی او به بوداپست رفت تا برای  کمپانی تلگراف آمریکایی کار کند. هنگام گشایش مرکز تلفن در بوداپست  -سال 1881میلادی- تسلا سرتکنسین شرکت بود و بعدها مهندس دولت یوگوسلاوی و مهندس اولین سیستم مخابراتی کشورش شد. او یک رله کننده تلفن (یا تقویت کننده) را نیز ساخت. برای مدت کوتاهی او در ماریبور اقامت کرد. او در اولین شغلش به عنوان کمک مهندس استخدام شد.

در سال 1882میلادی او به پاریس رفت تا در آنجا به عنوان یک مهندس برای شرکت آمریکای شمالی ادیسون بر روی بهبود طراحی تجهیزات الکتریکی کار کند. در همین سال او به فکر موتور القایی افتاد و شروع به ساخت دستگاههای مختلفی کرد که از میدانهای مغناطیسی دوار استفاده می‌کردند (برای ثبت آن در سال 1888میلادی حق ثبت اختراع گرفت).
در سال 1896میلادی، تسلا (بنابر مصاحبه‌ای که در سال 1916م انجام داد)، نوعی بلندگو ساخت. صداهای بلندگو دارای کیفیت صدای تلفنهای آن زمان بود. این اختراع هیچگاه نه ثبت شد و نه بطور عمومی منتشر شد (تا سالها بعد توسط خود تسلا).

ادامه دارد

نیروگاهها و شبکه های انتقال انرژی الکتریکی

نیکولا تسلا در سال 1915 تجدید خاطره میکند که هنگامیکه جوان بود در حالیکه به عکسی از آبشار نیاگارا خیره شده بود، گفته بود: "یک روز من این نیرو را مهار میکنم".

اولین ایستگاه نسبتا بزرگ مرکزی تولید برق در دنیا در سال 1985 در آبشار نیاگارا تاسیس شد، که مقداری از انرژی خروجی اش در حدود 20 مایل مسافت طی میکرد تا به شهر بوفالو برسد. در سیستم تولید و انتقال این ایستگاه از تکنولوژی دو فازه متناوب که اختراع نیکولا تسلا بود استفاده شده بود. تکنولوژی دو فاز از سیستمهای جریان متناوب قبلی بهره دهی بیشتری داشت.

اوایل، بسیاری از جریان تولید شده ژنراتورهای نیاگارا، در همان منطقه استفاده میشد. اما بعدها با اختراع آلومینیوم (در شکل نشان داده شده است) و همچنین کشف جدید ادوارد آچسون، ماده پاک کننده کربوراندوم (کاربید سیلیسیوم)، هر دو اینها باعث تحولات چشمگیر صنعت برق شدند.

بعد از این تحولات بود که مقداری از برق خروجی نیروگاه نیاگارا به بوفالو منتقل گردید و در آنجا برای روشنایی منازل و خیابانها مورد استفاده قرار گرفت.

سالهای بعد، ترکیبی از سیستمهای به هم پیوسته ی نیروگاهها و خطوط انتقال متناوب فشار قوی، خطوط تولید فشار ضعیف AC و DC در ایجاد یک شبکه ملی داخل ایالات متحده نتیجه داد. سیستمی یکپارچه که میتوانست الکتریسیته را تولید و هزاران مایل دورتر انتقال دهد.

دستاورد لامپ ادیسون

"من به هر قولی که داده ام عمل کرده ام"

(توماس ادیسون- نشریه سان ریپورتر نیویورک - 1882)

"الکتریسیته یک نیاز مدرن در زندگی است"
(فرانکلین روزولت- مراسم جشن مجریان برق در دهکده ها- 1938)

این گفته ادیسون بمحض افتتاح ایستگاه خیابان مروارید، رضایت او را نشان میداد. او دستاورد اختراع خود را هر چند که سخت بود، پیش بینی کرده بود. این اختراع صنعتی را به نام صنعت روشنایی برانگیخت که بسرعت در شهرهای بزرگ و کوچک سرتاسر ایالات متحده پیشرفت کرد. و این اختراع به برطرف نمودن نیازهای ایستگاههای بزرگ مرکزی کمک بزرگی کرد که اولینش در آبشار نیاگارا بود. ولی وقتیکه این ایستگاهها برای انتقال موثرتر در مسافتهای طولانی به جریان متناوب تکیه کردند، آنها در بیشتر برنامه های کاری خود، از سیستمهای جریان مستقیم ادیسون دل کندند.

در طی نیم قرن بعد، دو نتیجه مهم اجتماعی موثر عیان گردید. ما کنترل روشنایی را در منازل و ادارات، در هر لحظه از شبانه روز بدست آوردیم. روشنایی الکتریکی به همراه خود شبکه هایی از سیمها را به منازل و ادارات آورد و روند افزودن تجهیزات و سایر ماشینهای برقی را آسانتر نمود. بطوریکه سازمان FDR در گزارش خود چنین منعکس کرد که قیمت پایین روشنایی و برق ملی، عنصر بنیادین قرن بیستم آمریکا گردیده است.